گزارش «کرمان امروز» از حال ناخوش گردشگری در استان کرمان
گردشگری کرمان؛ جاذبه‌ای دور از رونق!
استان کرمان با وجود برخورداری از مجموعه‌ای کم‌نظیر از جاذبه‌های تاریخی، طبیعی و فرهنگی، همچنان نتوانسته سهم شایسته‌ای از بازار گردشگری کشور به دست آورد. ضعف در تبلیغات، معرفی ناکافی ظرفیت‌ها و نبود برنامه‌ای منسجم برای جذب گردشگر، تنها گردشگری را متضرر نکرده، بلکه زنجیره‌ای از مشاغل وابسته به این صنعت را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
گزارش: جواد شاه حسینی
این روزها وقتی صحبت از ظرفیت‌های گردشگری استان کرمان می‌شود، فهرستی بلندبالا از جاذبه‌ها پیش روی ما قرار می‌گیرد؛ از ارگ بم و باغ شاهزاده ماهان گرفته تا کویر، روستاهای تاریخی، بناهای ارزشمند، صنایع‌دستی و فرهنگ و آیین‌های بومی. با این حال، پرسش اصلی همچنان پابرجاست؛ چرا استانی با چنین ظرفیتی، هنوز نتوانسته خود را آن‌گونه که باید به گردشگران داخلی و خارجی معرفی کند؟
مسئله کرمان کمبود جاذبه نیست؛ مسئله، دیده شدن این جاذبه‌هاست. گردشگری صنعتی است که بدون معرفی هدفمند، تبلیغات مستمر و برنامه‌ریزی نمی‌تواند به رونق برسد. حتی ظرفیت‌های ارزشمند نیز اگر در معرض دید مخاطب قرار نگیرند، لزوماً به انتخاب گردشگر تبدیل نمی‌شوند.
بسیاری از شهروندان دیگر استان‌ها شاید نام برخی از جاذبه‌های کرمان را شنیده باشند، اما تصویر روشنی از گستره و تنوع مقاصد گردشگری این استان ندارند. همین جاست که ضعف در معرفی خود را نشان می‌دهد؛ استانی که می‌تواند با مجموعه‌ای متنوع از جاذبه‌ها، مقصد سفر باشد، اما هنوز در معرفی این ظرفیت‌ها به اندازه کافی حضور پررنگ و مستمری ندارد.
البته ماجرا تنها به تعداد گردشگران ختم نمی‌شود. گردشگری یک زنجیره اقتصادی گسترده است و کاهش رونق آن می‌تواند کسب‌وکارهای متعددی را تحت تأثیر قرار دهد. هتل‌ها و اقامتگاه‌ها، رستوران‌ها، فروشگاه‌های صنایع‌دستی، راهنمایان گردشگری، دفاتر خدمات مسافرتی، رانندگان، بازارهای محلی، تولیدکنندگان محصولات بومی و بسیاری از کسب‌وکارهای کوچک، مستقیم یا غیرمستقیم از حضور گردشگر تأثیر می‌پذیرند.
یک اتاق خالی در هتل، فقط یک اتاق خالی نیست؛ درآمدی است که برای یک اقامتگاه ایجاد نشده، غذایی است که در یک رستوران سفارش داده نشده، سوغات و صنایع‌دستی‌ای است که به فروش نرسیده و فرصتی اقتصادی است که شکل نگرفته است. از همین رو، گردشگری را نمی‌توان صرفاً موضوعی فرهنگی یا تفریحی دانست؛ این صنعت با اقتصاد محلی و معیشت بخشی از فعالان اقتصادی گره خورده است.
در سوی دیگر، فعالان این حوزه بر ضرورت معرفی حرفه‌ای‌تر جاذبه‌های استان، استفاده از ظرفیت شبکه‌های اجتماعی، تولید محتوای جذاب، برگزاری رویدادهای گردشگری و طراحی بسته‌های سفر تأکید دارند. در شرایطی که مقصدهای گردشگری برای جذب مسافر با یکدیگر رقابت می‌کنند، نمی‌توان صرفاً منتظر ماند تا گردشگر خود به دنبال کرمان بگردد.
در پایان کرمان از جاذبه چیزی کم ندارد؛ آنچه نیازمند تقویت است، معرفی، تبلیغات، برنامه‌ریزی و تبدیل ظرفیت‌های موجود به مقصدهای واقعی گردشگری است. اگر قرار است گردشگری سهم بیشتری در اقتصاد استان داشته باشد، باید معرفی ظرفیت‌های آن از سطح شعار فراتر برود و به برنامه‌ای روشن، مستمر و قابل سنجش تبدیل شود.
مردم کرمان سال‌هاست در کنار بناهای تاریخی، کویرها، باغ‌ها و روستاهای ارزشمند زندگی می‌کنند؛ اما پرسش همچنان باقی است: چه زمانی قرار است این ظرفیت‌ها به شکلی حرفه‌ای و هدفمند به کشور و جهان معرفی شوند؟
گنج گردشگری کرمان زیر خاک نیست؛ جلوی چشم همه است. مسئله اینجاست که این گنج، هنوز آن‌طور که باید در ویترین گردشگری ایران قرار نگرفته است.
