گزارش «کرمان امروز» از گلایه‌های مردمی و پاسخ‌های مسئولان درباره تعطیلی‌های روزهای اخیر؛
اعتراض به چرخه‌ی شاخص آلودگی، تعطیلی، عقب‌ماندگی تحصیلی
- مدارس کرمان برای دومین روز به دلیل آلودگی هوا تعطیل شد، اما بسیاری از شهروندان این تصمیم را ضروری نمی‌دانند و به عقب‌افتادگی تحصیلی دانش‌آموزان معترضند. مدیرکل مدیریت بحران می‌گوید قانون شاخص ۱۵۰ را الزام‌آور کرده و هواشناسی گاهی پیش‌بینی دقیق ندارد. هواشناسی نیز مسئولیت را بر عهده سنسورها و دانشگاه علوم پزشکی می‌داند و...
گزارش: محمد فتح نجات
برای دومین روز پیاپی، ستاد بحران استان کرمان مدارس شهر کرمان و چند بخش اطراف را به دلیل آلودگی هوا تعطیل اعلام کرد. این تصمیم در حالی گرفته شده که بسیاری از شهروندان کرمانی وضعیت فعلی را بحرانی نمی‌دانند و برخی انتقادات را به روند تصمیم‌گیری و اطلاع‌رسانی مسئولان مطرح می‌کنند.
بر اساس گزارش‌های دریافتی، مردم کرمان طی تماس‌هایی که با رسانه‌ها داشته‌اند، این تعطیلی را نه بحرانی و نه ضروری می‌دانند. آنان بر این باورند که آلودگی غباری تنها مختص مدارس نیست و خانه‌ها را نیز دربرمی‌گیرد؛ پس تعطیلی مدارس نه‌تنها مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه باعث عقب‌افتادگی تحصیلی دانش‌آموزان می‌شود که تبعات آن در آینده نزدیک دامن خانواده‌ها را خواهد گرفت. به گفته ایشان، آموزش آنلاین نیز نمی‌تواند این عقب‌ماندگی را به‌طور کامل جبران کند.
خبرنگاران ما امروز با نگاهی به آسمان کرمان، غباری که توجیه‌کننده تعطیلی باشد مشاهده نکردند و به نظر می‌رسد آسمان حتی از بسیاری از روزهای غیرتعطیل گذشته پاک‌تر است. این تفاوت میان واقعیت میدانی و تصمیمات اعلامی، نارضایتی برخی شهروندان را دوچندان کرده است. شهروندان می‌گویند دیروز با اطلاع‌رسانی دیرهنگام والدین سردرگم شدند و امروز نیز با تعطیلی غیرمنتظره مواجهند.
خبرنگار ما در تماس تلفنی با آقای نژادخالقی، مدیرکل مدیریت بحران استان کرمان، درباره علت این تعطیلی‌ها گفت‌وگو کرد و ایشان در پاسخ اظهار داشت: «ما چند مشکل داریم. یکی اینکه قانون‌گذار عدد ۱۵۰ را برای شاخص آلودگی هوا تعیین کرده و اگر این عدد حتی یک واحد بالاتر برود، ما وظیفه قانونی داریم که تعطیل کنیم. یعنی حتی ۱۵۱ هم باشد، قانوناً باید تعطیل شود. این قانون را مجلس تصویب کرده و اگر والدین یا کارمندان عزیز گلایه دارند، باید از نمایندگان بخواهند که در این قانون بازنگری کنند؛ البته فکر می‌کنم نمایندگان بر اساس استانداردهای جهانی این عدد را تعیین کرده باشند و قطعا در پشت این عدد کارهای کارشناسی انجام شده است»
وی مشکل دوم را مربوط به سازمان هواشناسی دانست و افزود: «متأسفانه در برخی موارد سازمان هواشناسی نظرات خود را به‌صورت دوپهلو به ما اعلام می‌کند و نتیجه این می‌شود که در یک روز تعطیلی اعلام می‌کنیم و پس از چند ساعت متوجه می‌شویم شاخص در محدوده نرمال قرار دارد. برعکس آن هم ممکن است رخ دهد؛ یعنی تعطیل اعلام نکنیم و ناگهان با افزایش چند برابری آلودگی مواجه شویم. شاید این بخش را باید همکاران ما در سازمان هواشناسی پاسخگو باشند که چرا دقت قطعی وجود ندارد. شاید آنان هم حرف‌هایی داشته باشند و شاید مشکل تجهیزات یا موارد دیگر باشد».
نژادخالقی با اشاره به پیش‌بینی روز گذشته گفت: «دیروز همکاران پیش‌بینی کردند که امروز از دیروز آلوده‌تر خواهد بود، اما امروز شاهد هستیم که این‌طور نیست. این موضوع بر تصمیم‌گیری ما تأثیر گذاشته و باید فکری به حال آن کرد. آنچه من از طرف خودم و همکارانم در اداره کل مدیریت بحران استان می‌توانم بگویم این است که ما بر اساس اعداد تصمیم می‌گیریم و این اعداد را سازمان هواشناسی و محیط زیست در اختیار ما قرار می‌دهند».
در ادامه‌ی این گزارش خبرنگار ما با رئیس مرکز پیش‌بینی اداره کل هواشناسی استان کرمان نیز تماس گرفت. وی در پاسخ گفت: «ما تقصیری در به وقوع پیوستن پیش‌بینی یا عدم وقوع آن نداریم؛ زیرا ما تنها به اعداد حاصل از سنسورهای دستگاه‌های محیط زیست نگاه می‌کنیم و این اعداد را با دانشگاه علوم پزشکی در میان می‌گذاریم. اگر آنان تشخیص دهند که این هوا برای مردم مضر است، تصمیم مناسب توسط مدیریت بحران به مردم اعلام می‌شود» وی همچنین اشاره کرد: «تا پایان این هفته پیش‌بینی ما آلودگی مشابه دو روز گذشته است».
آنچه از این گفت‌وگوها برمی‌آید، وجود یک زنجیره تصمیم‌گیری است که در آن هر نهاد بر اساس وظایف قانونی خود عمل می‌کند: مجلس قانون را وضع کرده، هواشناسی اعداد را ارائه می‌دهد، محیط زیست و دانشگاه علوم پزشکی تفسیر می‌کنند و مدیریت بحران بر اساس آن تصمیم می‌گیرد. با این حال، به نظر می‌رسد هماهنگی بیشتر میان این نهادها و اطلاع‌رسانی شفاف‌تر می‌تواند به کاهش نگرانی‌ها کمک کند.
تعطیلی مدارس اگرچه با هدف حفاظت از سلامت دانش‌آموزان انجام می‌شود، اما بدون توجه به واقعیت میدانی و بدون اطلاع‌رسانی به‌موقع، ممکن است به بی‌اعتمادی عمومی دامن بزند. والدین می‌پرسند چرا باید فرزندانشان در خانه بمانند وقتی هوا به‌اندازه‌ای که مسئولان می‌گویند آلوده نیست؟ و چرا باید آموزش حضوری که کیفیت بالاتری دارد، فدای تصمیمی شود که مبنای آن اعداد مورد اختلاف است؟
به نظر می‌رسد مسئولان استان کرمان می‌توانند با دقت بیشتری به این موضوع ورود کنند. شفاف‌سازی معیارهای تعطیلی، اطلاع‌رسانی به‌موقع و دقیق، و هماهنگی میان نهادهای متولی می‌تواند از بروز چنین نارضایتی‌هایی جلوگیری کند. در غیر این صورت، ادامه این روند نه‌تنها سلامت دانش‌آموزان را تضمین نمی‌کند، بلکه به کیفیت آموزش و اعتماد عمومی نیز آسیب وارد خواهد کرد.
