گزارش «کرمان امروز» از تکرار یک روند نامبارک درباره ابتداییترین حق مردم این استان؛
کرمان؛ صادرکننده برق، واردکننده خاموشی!
- در دو سال گذشته، کرمان با قطعی مکرر برق در گرما رنج کشید. با وجود اینکه این استان قطب تولید انرژی و صادرکننده برق است، مردم همچنان خاموشی را تحمل میکنند. این پارادوکس ناشی از توزیع نامتوازن و اولویتدهی به صنایع بزرگ است. وعدههای مسئولان عملی نشده و این بحران امنیت اقتصادی و روانی مردم را تهدید کرده و بستری برای سوءاستفاده دشمنان فراهم آورده است. کرمان سزاوار روشنایی پایدار و پاسخگویی شفاف است و...
گزارش: محمد فتح نجات
تابستانِ دوسالِ گذشته، مردم استان کرمان طعم تلخ قطعیهای مکرر برق را چشیدند. روزهایی که گرما و بیبرقی، زندگی را برای شهروندان کرمانی به تلخترین تجربهها بدل کرده بود. مسئولان وقت اما با وعدههایی قاطع اعلام کردند که این بحران تکرار نخواهد شد و تدابیر لازم برای تأمین پایدار برق در تابستان ۱۴۰۵ اندیشیده شده است.
اما اکنون که فصل گرما از راه رسیده، زمزمهی خاموشیها دوباره در کوچهپسکوچههای کرمان پیچیده و وعدههای رنگین، یک به یک نقش بر آب شدهاند و مردم کرمان بار دیگر با واقعیتی تلخ روبرو شدند؛ واقعیتی که در آن، برق تولیدی استان از مصرف پیشی میگیرد، اما چراغهای خانههایشان همچنان خاموش میماند.
آمارهای رسمی نشان میدهد که استان کرمان، یکی از قطبهای اصلی تولید انرژی در کشور است. نیروگاههای بزرگ حرارتی، بادی و خورشیدی در نقاط مختلف این استان، نه تنها نیاز داخلی را تأمین میکنند، بلکه بخش قابلتوجهی از برق تولیدی به شبکه سراسری تزریق میشود. به عبارت دیگر، کرمان صادرکنندهی برق است. با این وجود، ساکنان این استان باید در گرمای طاقتفرسای تابستان، شاهد قطعیهای مکرر باشند. این پارادوکس آشکار، مهمترین پرسشی است که در ذهن هر شهروند کرمانی نقش بسته؛ چگونه است که استانی با مازاد تولید، دچار کمبود در توزیع میشود؟ پاسخ این پرسش را باید در اولویتبندی نامتوازن توزیع انرژی جستجو کرد.
گویی سیاستهای توزیع، به گونهای طراحی شده که فشار اصلی ناترازی، همواره بر دوش مشترکان خانگی و صنایع کوچک استان باقی میماند، در حالی که صنایع بزرگ و مراکز حساس، از قطعیها در امان هستند. این تبعیض آشکار، نه تنها ریشهای فنی ندارد، که نشان از نبود نگاه عادلانه به تأمین نیازهای مردمی دارد که خود، مایهی تولید انرژی برای دیگر نقاط کشور هستند.
سال گذشته، پس از موج نارضایتی گسترده، مدیران وعدههای کلانی دادند؛ درباره افزایش سرانه تولید و احداث نیروگاههای جدید تا اصلاح شبکههای فرسوده توزیع. اما با گذشت یک سال، اثری از این وعدهها در عمل دیده نمیشود. سوال اساسی اینجاست که چرا با وجود آگاهی از رشد مصرف در فصل گرما، هیچ اقدام مؤثری برای افزایش ظرفیت تولید در استان صورت نگرفته است؟ چرا طرحهای تشویقی برای استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر و مدیریت مصرف، تنها در حد شعار باقی مانده و به اقدام عملی بدل نشده است؟ مردم کرمان به حق میپرسند: «چرا این بار سنگین ناترازی، هر سال بر دوش ما گذاشته میشود؟» متولیان امر، به جای پیشگیری از بحران، به مدیریت نارضایتی روی آوردهاند؛ یعنی نه مشکل را ریشهکن میکنند و نه برنامهای شفاف و عملیاتی برای آینده ارائه میدهند. این رویه، هر سال تکرار میشود و هر سال، هزینهی آن را مردم عادی میپردازند.
قطع برق، فقط خاموشی یک لامپ نیست. این پدیده، زندگی روزمره را مختل میکند؛ از فساد مواد غذایی و مختل شدن کار دستگاههای سرمایشی و پزشکی گرفته تا تعطیلی اجباری کسبوکارهای کوچک و زیانهای سنگین به بخش کشاورزی و صنعت. این خاموشیها، «امنیت اقتصادی» و «آسایش روانی» شهروندان را هدف گرفته و اعتماد آنان را نسبت به کارآمدی نظام مدیریتی خدشهدار میکند. اما فراتر از آسیبهای ملموس، موضوعی که نباید نادیده گرفت، بهرهبرداری معاندان نظام از این نارضایتیهاست.
در فضای مجازی، هر قطعی برق، دستمایهای برای تخریب نظام و ایجاد یأس در میان مردم میشود. دشمنان با بزرگنمایی مشکلات و نسبت دادن تمام ناکارآمدیها به حاکمیت، سعی در خدشهدار کردن اعتماد عمومی دارند. وقتی شهروندی در گرمای شدید، شاهد روشنایی کارخانههای بزرگ و تاریکی منزل خود باشد، طبیعی است که احساس بیعدالتی کند و این احساس، بستری مناسب برای فعالیت عوامل مخالف نظام فراهم میآورد. بنابراین، حل مشکل قطعی برق، دیگر یک مسئلهی صرفاً فنی نیست؛ یک ضرورت امنیتی و اجتماعی است که نباید از آن غافل شد و غفلت در اینباره همسنگ با خیانت به شمار میآید.
شایسته نیست که مردم کرمان، قربانی یک رویهی غلط و تکراری شوند. مسئولان استانی و وزارت نیرو، موظفاند با شفافیت کامل به پرسشهای اساسی مردم پاسخ دهند: اولویتبندی توزیع برق بر چه اساسی تعیین میشود؟ چرا با وجود تولید بیش از مصرف، کرمان همچنان با قطعی مواجه است؟ برنامههای عملی برای افزایش سرانه تولید و اصلاح شبکههای توزیع چیست و چرا به نتیجه نرسیدهاند؟ مدیران باید بدانند که مردم کرمان، مردمی صبور و فهیم هستند، اما هر صبری حدی دارد.
نظام اسلامی همواره بر «خدمت به مردم» و «پاسخگویی» تأکید داشته است. از مجموعه مدیریت استان کرمان انتظار میرود که با عذرخواهی صادقانه برای قصورات گذشته و ارائهی یک برنامهی عملیاتی و زمانبندیشده، اعتماد از دسترفته را بازگردانند. کرمان، استانی که خود منشأ روشنایی برای کشور است، شایستهی این خاموشیهای تحقیرآمیز نیست. کرمان سزاوار روشنایی پایدار است و این، خواستهی بهحقی است که مسئولان باید بیدرنگ به آن پاسخ دهند.
