گزارش «کرمان امروز» از گلایههای مردم کرمان درباره وضعیت آنتندهی در استان کرمان؛
ورود دادستانی به بحران بیآنتنی در استان
- دادستان رفسنجان با تشکیل پرونده قضایی و احضار مدیران، به مشکل حاد آنتندهی در این شهرستان ورود کرده است. در حالی که در سیرجان ۱۱ ایستگاه مخابراتی نصب شده، در رفسنجان از هشت ایستگاه تنها یکی ناقص اجرا شده و دکلهای سرگردان بسیاری بلااستفاده رها شدهاند. این مشکل که حتی موارد اورژانسی را هم تحت تأثیر قرار داده، بیش از مالی، مدیریتی است و ای کاش دادستان کرمان نیز چنین اقدامی میکرد و...
گزارش: نرگس بامری
بهنام جعفریزاده، دادستان عمومی و انقلاب رفسنجان، با ورود به موضوع ضعف آنتندهی تلفن همراه در این شهرستان، نشان داد که گاهی یک مسئول قضایی میتواند با درک درست از نیازهای روزمره مردم، پای در مسیری بگذارد که دیگران از آن غافلماندهاند. او با تشکیل پرونده و احضار مدیران کل مرتبط، این موضوع را از یک گلایه همیشگی به یک دغدغه حقوقی و قضایی تبدیل کرده است.
مشکل ضعف آنتندهی در رفسنجان آنقدر جدی شده که نهتنها در محافل عمومی و گفتوگوهای روزمره مردم جاری است، بلکه به تریبون نماز جمعه و شبکههای سراسری نیز راه یافته است. دادستان رفسنجان با استناد به این مطالبه گسترده، اعلام کرده که مردم در برقراری تماسهای عادی با مشکل مواجهاند و در مواقع قطعی برق، عملاً ارتباطات تلفنی در برخی نقاط از بین میرود.
نکته هشداردهندهتر اینجاست که به گفته دادستان، این وضعیت حتی به اورژانس و پلیس نیز تسری یافته و شهروندان در مواقع اضطراری امکان برقراری ارتباط با این مراکز حیاتی را ندارند. یعنی یک نقص زیرساختی ساده، میتواند در شرایط بحرانی به قیمت جان انسانها تمام شود.
از جمله نکات قابل تأمل در صحبتهای دادستان رفسنجان، مقایسه عملکرد اجرایی در شهرستانهای مختلف استان کرمان است. بر اساس اعلام وی، در سال گذشته یازده ایستگاه تلفن همراه در سیرجان نصب و راهاندازی شده، اما در رفسنجان از هشت ایستگاه برنامهریزیشده، تنها یک ایستگاه وارد مرحله اجرا شده و آنهم همچنان ناتمام مانده است.
این آمار نشان میدهد که مشکل آنتندهی در رفسنجان، صرفاً یک مسئله فنی یا مالی نیست، بلکه به نوعی «نابرابری در توزیع خدمات» ارتباطی دامن زده است؛ موضوعی که دادستان نیز با اشاره به اینکه رفسنجان شهرستانی برخوردار است، بر آن تأکید کرده و از اینکه برخی مشکلات این شهرستان از جنس مشکلات اولیه است و حتی در برخی مناطق محروم نیز دیده نمیشود، ابراز تعجب کرده است.
شاید تلخترین بخش ماجرا، وجود دکلهای مخابراتی بلااستفادهای است که برخی از آنها بهعنوان «دکلهای سرگردان» در سطح استان شناسایی شدهاند. دادستان از بازدیدی خبر داده که در آن یک دکل مخابراتی مجهز به ترانس برق دیده شده، اما تجهیزات و گیرندههای آن نصب نشده و عملاً غیرفعال است.
وی با انتقاد از اینکه مشکل موجود بیش از آنکه مالی باشد، مدیریتی است، این پرسش را مطرح کرده که وقتی دکلها و امکانات موجود بلااستفاده رها شدهاند، چگونه میتوان از محدودیت منابع سخن گفت؟ دادستان همچنین به موضوع سرقت تجهیزات مخابراتی اشاره کرده و تأکید دارد که باید برای پیشگیری از سرقت و حفاظت از تجهیزات تدبیر شود، نه اینکه پس از وقوع سرقت، به فکر جایگزینی تجهیزات افتاد.
با تمام احترامی که برای پیگیریهای دادستان رفسنجان قائلیم، اما این سؤال در ذهن نقش میبندد که ای کاش در مرکز استان کرمان نیز چنین نگاه و رویکردی وجود داشت. در روزگاری که آنتندهی تلفن همراه دیگر یک «خدمت اضافه» نیست، بلکه به جزئی جداییناپذیر از «لوازم زندگی روزمره» تبدیل شده، بسیاری از شهروندان کرمانی نیز از ضعف آنتندهی در نقاط مختلف شهر و اطراف آن رنج میبرند.
جالب اینجاست که استاندار کرمان نیز چندی پیش به ضعف آنتندهی در برخی نقاط استان و روستاها اشاره کرده و بر ضرورت توسعه زیرساختهای ارتباطی تأکید داشته است. اما آیا این اظهارات، به ورود جدی و قاطعانه دستگاههای نظارتی و قضایی انجامیده است؟
امروزه وابستگی مردم به تلفن همراه به حدی رسیده که بسیاری از خطوط تلفن ثابت جمعآوری شدهاند. دیگر نمیتوان برای برقراری ارتباط اضطراری یا انجام کارهای روزمره به تلفن ثابت اتکا کرد. کسبوکارهای بسیاری بدون دسترسی به اینترنت پایدار امکان ادامه حیات ندارند و دانشآموزان برای استفاده از برنامههای آموزشی، به شبکهای قابلاطمینان نیازمندند.
دادستان رفسنجان بهدرستی به این موضوع اشاره کرده که با آغاز سال تحصیلی، دانشآموزان برای استفاده از برنامههای آموزشی و ارتباطات مجازی نیازمند دسترسی مناسب به شبکه ارتباطی هستند و قابل قبول نیست خانوادهها برای برقراری ارتباط، فرزندان خود را به حیاط منزل بفرستند؛ آن هم در شرایطی که در برخی نقاط حتی در حیاط نیز ارتباط پایدار نیست.
اگر در زمان بروز یک حادثه یا بحران، شهروند نتواند با اورژانس یا پلیس تماس بگیرد، آیا این تنها یک «مشکل ارتباطی» است یا میتواند به «مرگبار» تبدیل شود؟ پاسخ این سؤال را دادستان رفسنجان بهخوبی داده است: «اگر فردی در منزل برای اعضای خانواده خود با مشکلی مواجه شود، در برخی مواقع حتی امکان تماس با اورژانس یا پلیس را نیز ندارد». این هشدار، نه فقط برای رفسنجان، بلکه برای تمام نقاطی که چنین وضعیتی در آنها حاکم است، یک زنگ خطر جدی محسوب میشود.
سخن پایانی
ورود دستگاه قضایی به موضوع آنتندهی در رفسنجان، اقدامی قابل تحسین و نشاندهنده درک صحیح از نیازهای واقعی مردم است. اما این حرکت نباید به یک شهرستان محدود بماند. بدیهی است که دادستان مرکز استان کرمان نیز با چنین نگاهی، میتواند پروندهای مشابه برای ضعف آنتندهی در کرمان و اطراف آن تشکیل دهد و مدیران مربوطه را برای پاسخگویی پای میز محاکمه بکشاند.
زیرساخت ارتباطی امروز به اندازه آب، برق و گاز، یک نیاز اساسی و حیاتی است. هرگونه سهلانگاری در این حوزه، نهتنها باعث نارضایتی عمومی میشود، بلکه امنیت جانی و اقتصادی شهروندان را به مخاطره میاندازد. انتظار میرود دستگاه قضایی در سراسر استان، با الگوبرداری از این اقدام، به موضوع آنتندهی بهعنوان یک دغدغه جدی و اولویتدار بنگرد و با برخورد قاطع با متولیان غافل، زمینهساز رفع هرچه سریعتر این معضل فراگیر شود. دادستان رفسنجان نیز تأکید کرده که این موضوع از سوی دستگاه قضایی در حال پیگیری است، پرونده تشکیل شده، مدیران مرتبط احضار شدهاند و اقدامات قانونی ادامه خواهد داشت؛ امید میرود این رویه در سایر نقاط استان نیز اجرایی شود تا مردم کرمان نیز از نعمت ارتباطات پایدار و مطمئن برخوردار گردند.
