
گزارش «کرمان امروز» از پروژهای که قرار بود موتور توسعه جنوب کرمان باشد اما سالها در انتظار ماند؛
جازموریان؛ باتلاق وعدههای زیبا و بیسرانجام
بیش از دو دهه است که منطقه ویژه اقتصادی جازموریان بهعنوان یکی از مهمترین طرحهای توسعهای جنوب کرمان مطرح میشود؛ پروژهای که قرار بود ظرفیتهای کشاورزی و معدنی منطقه را به اشتغال، تولید و صادرات پیوند بزند، اما هنوز از وعده به نتیجه نرسیده است. پرسش مردم همچنان پابرجاست؛ چرا طرحی با این اهمیت، پس از سالها هنوز نتوانسته چهره اقتصاد جنوب کرمان را تغییر دهد؟
گزارش: جواد شاه حسینی
جنوب کرمان یک تناقض بزرگ را با خود حمل میکند؛ منطقهای که از ظرفیتهای گسترده کشاورزی و معدنی برخوردار است، اما هنوز نتوانسته این توانمندیها را به اشتغال، سرمایهگذاری و رفاه مردم تبدیل کند.
در میان طرحهایی که قرار بود این چرخه را تغییر دهد، منطقه ویژه اقتصادی جازموریان مهمترین امید توسعه جنوب کرمان بود. پروژهای که قرار بود با جذب سرمایهگذاری، ایجاد صنایع پاییندستی، کاهش خامفروشی و ایجاد فرصتهای شغلی، مسیر تازهای برای اقتصاد منطقه ایجاد کند؛ اما امروز، پس از گذشت بیش از دو دهه، مردم همچنان بیشتر از آنکه نتیجه آن را ببینند، خبرها و وعدههای تکراری را میشنوند.
مشکل فقط تأخیر در اجرای یک پروژه نیست؛ مسئله، فرصتهایی است که در این سالها از دست رفت. سالهایی که میتوانست صنایع تبدیلی در کنار تولیدات کشاورزی شکل بگیرد، ارزش افزوده محصولات در منطقه باقی بماند و جوانان، آینده شغلی خود را در زادگاهشان جستوجو کنند.
امروز بخش قابل توجهی از محصولات کشاورزی جنوب کرمان، به دلیل نبود صنایع فرآوری و بستهبندی، بهصورت خام از منطقه خارج میشود؛ یعنی زحمت تولید بر دوش مردم منطقه است، اما سود، اشتغال و ارزش افزوده در جایی دیگر شکل میگیرد. در بخش معدن نیز تا زمانی که صنایع فرآوری و زیرساختهای لازم ایجاد نشود، سهم مردم از این ثروت کمتر از آن چیزی خواهد بود که شایسته آن هستند.
در تمام این سالها، مردم بارها وعده اجرای این پروژه را شنیدهاند؛ وعدههایی که هر بار امیدی تازه ایجاد کرده، اما طولانی شدن روند اجرا این نگرانی را به وجود آورده که جازموریان نیز به سرنوشت برخی طرحهای نیمهتمام دچار شود؛ پروژهای که اهمیت آن بارها گفته شده، اما اثر ملموس آن هنوز در زندگی مردم دیده نمیشود.
پرسش مردم همچنان پابرجاست؛ اگر منطقه ویژه اقتصادی جازموریان میتواند چنین نقشی در توسعه جنوب کرمان داشته باشد، چرا باید بیش از دو دهه برای اجرای آن زمان صرف شود؟ چه میزان فرصت شغلی، سرمایهگذاری و ارزش افزوده در این سالها از دست رفته است؟
اکنون که بار دیگر از آغاز عملیات اجرایی این پروژه سخن گفته میشود، مردم دیگر وعدهای تازه نمیخواهند؛ آنان اجرای واقعی، برنامه زمانبندیشده و پاسخگویی شفاف میخواهند. توسعه با تکرار خبرها ساخته نمیشود؛ زمانی معنا پیدا میکند که مردم نتیجه آن را در اشتغال فرزندانشان، رونق تولید و بهبود معیشت خود ببینند.
جنوب کرمان سالهاست ظرفیتهای خود را به کشور ثابت کرده است؛ اکنون نوبت آن است که توسعه نیز خود را در عمل ثابت کند. منطقه ویژه اقتصادی جازموریان نباید پس از بیش از دو دهه، همچنان در میان وعدهها باقی بماند؛ زیرا فرصتهای از دسترفته، با وعدههای تازه جبران نخواهد شد.






